Üç Kütle Arasında Kurulan Ortak Yaşam

Ümraniye Baraka Konutları, farklı yüksekliklerdeki üç konut bloğunu ortak bir peyzaj etrafında bir araya getirir. Yapılar, tekil kuleler olarak değil; birbirleriyle görsel ilişki kuran ve aralarında ortak yaşam alanları tanımlayan bir bütün olarak ele alınır.

Kütleler Arasında Dengeli Bir Yerleşim

Blokların farklı yükseklikleri, yerleşime ritim kazandırırken açık alanların gün ışığı almasını sağlar. Yapılar arasındaki mesafeler, mahremiyet ve karşılaşma arasında dengeli bir ilişki kurar. Ortak bahçe, yüzme alanı ve dolaşım rotaları projenin sosyal merkezini oluşturur.

Sade Kütle, Katmanlı Cephe

Mimari dil, beyaz ve yalın kütlelerle ahşap görünümlü yüzeylerin karşıtlığı üzerinden gelişir. Yatay bantlar cephe boyunca süreklilik kurarken, geri çekilen açıklıklar ve balkonlar konutlara derinlik kazandırır. Cephedeki ritim, yapının ölçeğini daha okunabilir hâle getirir.

İç ve Dış Mekân Arasında Süreklilik

Konutlar, balkonlar ve geniş açıklıklar aracılığıyla ortak peyzaja yönelir. Zemin kotundaki sosyal alanlar, bahçe ile doğrudan ilişki kurarak günlük yaşamı açık havaya taşır. İç mekân, balkon, teras ve peyzaj arasında kurulan bu geçiş, konut deneyimini yapı sınırlarının ötesine taşır.

Ortak Alanlarla Tamamlanan Konut Dokusu

Proje, konut bloklarını yalnızca barınma birimleri olarak değil, birlikte yaşamı destekleyen bir çevrenin parçaları olarak ele alır. Ortak bahçe, su öğesi ve sosyal alanlar, yapıların arasında süreklilik kurar. Sonuçta Ümraniye Baraka Konutları, sade mimari dili ve dengeli yerleşimiyle sakin, bütüncül bir yaşam ortamı oluşturur.